De inspiratie van Ton Rombouts

02 okt 2017

De inspiratie van Ton Rombouts

Functie? “Oud-burgemeester, afgelopen weekend nam ik afscheid. Of ik het nu rustiger aan ga doen? Ja, een beetje. Maar ik blijf Eerste Kamerlid – of senator, dat klinkt mooier. En ik ben beschikbaar voor advies- en bestuursfuncties. Nu al zit ik in allerlei verenigingen en stichtingen en help ik culturele instellingen, bedrijven en jonge mensen mee op weg.

Laatst nog, had ik overleg met het Driekoningencomité, daar ben ik beschermheer. We spraken over een ‘vierde geschenk’, een actie waarmee we kinderen, waarvan de ouders het niet breed hebben, de kans bieden om hun muziektalent te ontdekken. Zulke initiatieven vond én vind ik belangrijk, daar wil ik me voor blijven inzetten.”

Waarom kunsteducatie? “Muziek, dans, theater, cabaret; de muzen maken de samenleving mooier. En je wordt er een beter mens van, cultuur helpt je om toleranter te worden. Als je een goed boek of inspirerend gedicht leest, een bijzonder toneelstuk ziet of mooie muziek hoort, ga je twijfelen aan je eigen ideeën en kom je op andere gedachten. Dat is belangrijk. Voor iedereen.

En daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen, jong geleerd is oud gedaan. Daarom is kunsteducatie zo nodig: je open leren stellen voor kunst is net zo zinvol als leren lezen of rekenen, het zijn levenslessen. Bovendien word je vrolijk van samen kunst maken. Kijk maar eens naar al die harmonieën en meziekskes, die mensen hebben plezier en brengen dat over op anderen. Cultuur verbindt en verblijdt.”

Krijgt nieuwe ideeën van? “Inspirerende mensen. Als burgemeester ontmoet je heel veel mensen die met passie over hun werk of hobby spreken, mannen en vrouwen die zich ergens met hart en ziel voor inzetten, vaak belangeloos zelfs. Daar word ik door gegrepen, die mensen spreken mij aan. Ik krijg er nieuwe ideeën van en wil ze verder helpen. Om hun dromen nog groter te maken, de lat net iets hoger te leggen. Zodat ze blijven inspireren.”

Laatste culturele bezoek? “Ik bezoek zó veel, even nadenken. O ja, ik heb hier in de stad het atelier van de topkeramist Henk Wolvers mogen openen, die maakt echt prachtig werk van porselein. En ik bracht een werkbezoek aan het atelier van schilder en glazenier Marc Mulders. Met hem sprak ik over het Erasmus Festival, hoe we de vaak moeilijke onderwerpen die daar worden behandeld kunnen combineren met beeldende kunst. Door glas-in-loodramen te maken met dezelfde thematiek bijvoorbeeld. En daar Marc in een lezing iets over te laten vertellen.

Dat doe ik bijna altijd trouwens: kijken of je cultuur kunt verbinden aan maatschappelijke thema’s. Paar weken geleden, bij het graffitifestival Kings of Colors. Dan denk ik: zo’n beschilderde silo zouden we prima kunnen koppelen aan een debat over intolerantie, in Van Aken. Eén plus één maakt dan drie.”

Nu op je nachtkastje? “Haha, van alles. Trouwens, niet alleen op het kastje, ook op de vloer: boeken, kranten die ik nog niet gelezen heb, artikelen uit ‘Reizen’ over plekken waar ik nog weleens op vakantie zou willen. En er ligt een concept van het afscheidsboekje dat oud-wethouder Weterings en professor Tops voor mijn afscheid geschreven hebben.

Ik heb niet het geduld om veel boeken te lezen. Nog niet. Maar ik verslind kranten, tijdschriften, recensies. Die lees ik niet alleen, daar doe ik vaak ook weer iets mee. Zo las ik laatst in een oude NRC een interview met psycholoog Emily Esfahani. Zij stelt ‘Hou nou eens op met het voortdurend nastreven van geluk en probeer vooral een zinvol leven te leiden’.

Zo’n verhaal zet me dan aan het denken, zeker nu ik aan het einde van mijn actief-werkzame leven begin te geraken: wat waren nou de dingen die er echt toe deden, de hoogte- en dieptepunten die me diep raakten? En dan ontdek je, door zo’n artikel, dat het vooral de kleine, intieme momenten waren: een asielzoeker helpen de weg te vinden in de stad, een bijstandsmoeder met een ziek kind spreken, een oorlogsveteraan bijstaan die het moeilijk heeft.”

Motto: “Of ik een levensmotto heb? Ik heb er wel veertig! Daaromheen is trouwens ook mijn afscheidsboekje geschreven. Maar vooruit, eentje: ‘Er zijn is belangrijker dan zijn’. ‘Zijn’ is iets geven, een cadeautje, iets concreets, iets materieels. ‘Er zijn’ is aandacht, betrokkenheid, gewoon naast een slachtoffer of overledene gaan zitten en stil zijn. ‘Er zijn’ is onbetaalbaar, waar het werkelijk om zou moeten gaan in het leven volgens mij.”

Babelnet is het netwerk van de Bossche scholen, culturele instellingen en Bureau Babel

Door Babelnet krijgen (en houden) scholen beter zicht op het culturele aanbod in de stad en blijven de instellingen op de hoogte van de specifieke wensen in het onderwijs.

nieuwsfilters